اين سؤالي است كه اگر پاسخ به آن داده شود ريشه بسياري از بحران‌ها و آشوب‌هاي اخير مشخص است.

فارس: يك سؤال از همين ابتداي نامه دارم، چرا موسوي كه در سال‌هاي جنگ و التهاب و شور سازندگي نتوانست با رياست جمهوري وقت كنار بيايد و در زمان حيات امام (ره) آن مشكلات را ايجاد كرد، امروز بعد از 20 سال سكوت به يكباره احساس خطر كرده و به فكر نظام افتاده و ادعاي رياست جمهوري دارد؟‌.

يكي از كاربران با ارسال يك نامه خواستار انتشار نامه يك جانباز دفاع مقدس ‌كه در پي آشوب‌هاي اخير آسيب ديده است شده است.

برپايه اين خبر در اين نامه الكترونيكي آمده است:

يك سؤال از همين ابتداي نامه دارم، جناب آقاي موسوي! شما كه امروز احساس خطر كرديد چرا بي‌.بي.سي ‌فارسي، صداي آمريكا، صدراعظم آلمان و... شما را حمايت مي‌كنند؟ ‌شما قدم در چه راهي نهاديد كه امروز حاميان اينچنيني پيدا كرديد؟

‌راستي جناب ميرحسين؟! اين كارناوال‌هاي دختران و پسران كه با بدترين وضعيت در خيابان‌ها به حمايت از شما تردد مي‌كردند و طلب تغيير! داشتند را ديده‌ايد! روز دوشنبه در جمع حاميان خود كه به صورت غيرقانوني در خيابان آزادي تجمع كرده بودند، دست خود را بالا گرفته و خواستار حمايت شديد. ميليشيا در خيابان‌ها به راه انداخته‌ايد تا مرگ بر بسيجي بگويند. بني‌صدر را كه به ياد داريد؟! 30 خرداد 60 را هم حتماً به ياد داريد.

من به عنوان يك جانباز كه تاكنون در عرصه‌هاي مختلف براي اين نظام جنگيده‌ام چه در زمان 8 سال دفاع مقدس و چه پس از آن معتقدم رفتار و عملكرد جنابعالي دقيقاً در برابر آرمان‌هاي نظام قرار دارد.

شما متأسفانه در زمان امام (ره) هم همين‌طور بوديد. امروز در انتخاباتي كاملاً قانوني شركت كرده‌ايد و رأي نياورده‌ايد چرا رو در روي حكومت مستقر قرار گرفته‌ايد؟ چرا به نام دين به فكر شكستن سردين هستيد؟

چرا از نمادها و شعارهاي ديني براي ضربه زدن به اسلام ونظام اسلامي استفاده مي‌كنيد؟ شما با انجمن پادشاهي ايران چه ارتباطي داريد كه براي شما اعلاميه حمايت صادر مي‌كنند؟ مگر همين جماعت نبودند كه عوامل داخلي‌شان سال گذشته حسينيه‌اي در شيراز را به خاك و خون كشيدند.

تنها 20 سال سكوت كرده‌ايد و امروز تمام سخنان خود را حق و به نفع نظام و دلسوزانه مي‌دانيد و سخنان رئيس‌جمهور منتخب مردم را بر عكس! سؤالات از اين دست بسيار است و مي‌دانم كه قطعاً شما پاسخ نخواهيد داد. اين راهي است كه قدم در آن نهاده‌ايد عاقبت به خيري ندارد و فرداروزي شما در پيشگاه ملت، مغموم و سرافكنده خواهيد بود. هرچه زودتر به دامان ملت بازگرديد تا نام خيانتكار رويتان جاودانه نشده است.